Κακτοειδή-Παχύφυτα - Φυτώρικο-Γεωπονικό Κατάστημα Σερρών Όλο Πράσινο

Search
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Κακτοειδή-Παχύφυτα

Κήπος > Καλλωπιστικά

Αλόη


  
Την αποκαλούν «φυτό της αθανασίας» και τη θεωρούν ελιξίριο μακροζωίας, αν και η ονομασία της, που πιθανότατα προέρχεται από την αραβική λέξη alloeh, σημαίνει «πικρή και γυαλιστερή ουσία». Είναι από τα φυτά που χρησιμοποιήθηκαν και εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς, όχι μόνο από διαφορετικούς πολιτισμούς, αλλά και σε διαφορετικές εποχές. Τελικά, πόσο «θαυματουργό» είναι το φυτό αυτό που στις μέρες μας κοσμεί τα μπαλκόνια και τις αυλές πολλών σπιτιών.

Κρασούλα


 
Το παχύφυτο αυτό κατάγεται από τη Νότιο Αφρική και το όνομά του προέρχεται από το λατινικό crassus = παχύς και αναφέρεται στα σαρκώδη φύλλα του που έχουν την ιδιότητα να αποθηκεύουν νερό στο εσωτερικό τους. Τα μικρά άνθη βγαίνουν ανά ομάδες σε ταξιανθίες. Η κρασούλα είναι εύκολη στην καλλιέργεια, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις. Θέλει ένα μέρος φωτεινό και προσήλιο. Μην την αφήνετε όμως κάτω από τον καυτό ήλιο του μεσημεριού. Το καλοκαίρι μπορεί να βγει έξω, αν προστατεύεται από τη βροχή. Το χειμώνα θέλει δροσιά (6-10 °C) αλλά πολύ φως. Ποτίζετε αναλόγως τις θερμοκρασίες, το καλοκαίρι μέτρια, το χειμώνα σχεδόν καθόλου. Στην κρασούλα αρέσει ο ξηρός αέρας. Το καλοκαίρι ρίξτε της λίπασμα ειδικό για κάκτους μια φορά το μήνα. Αν είναι απαραίτητο, μπορείτε την άνοιξη να την μεταφυτέψετε σε πιο μεγάλη γλάστρα.

Κολαχόει


  
Φυτό με πολύ παχύ φύλλωμα και άνθη σε πολλές αποχρώσεις, της οικογενείας των κρασουλιδών. Φυτό χαμηλής ανάπτυξης, ανθεκτικό σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες, κατάλληλο για εσωτερικούς και εξωτερικούς  χώρους.

Φραγκοσυκιά


  
Η φραγκοσυκιά είναι κάκτος, παχύφυτος, πολυετής, δενδρόμορφος, πυκνόμορφος, αειθαλής, με βλαστό όρθιο. Στην Ελλάδα απαντάται ημιαυτοφυής και πολλές φορές αυτοφυής.
Ευδοκιμεί σε θερμούς και ηλιόλουστους τόπους, χωρίς ιδιαίτερη προτίμηση στο έδαφος, αρκεί αυτό να μη είναι υγρό ή να στραγγίζεται καλώς, ήτοι σε βραχώδης, πετρώδεις, αμμώδεις ή ξηρές τοποθεσίες, σε αβαθή εδάφη ή μετρίου βάθους, φτωχά σε οργανική ύλη, οξέα ή ελαφρώς αλκαλικά, σε βουνοπλαγιές και, όπου άλλη καλλιέργεια είναι δύσκολος έως αδύνατος.Στα αργιλώδη και ασβεστώδη εδάφη ευδοκιμεί λιγότερον απ’ όσο στα μεσαίας συστάσεως. Η ανάπτυξή της σε βραχώδη εδάφη επιτυγχάνεται χάριν του ισχυρού συστήματος ριζών το οποίο διαθέτει και σιγά – σιγά προκαλεί διάσπαση και αποσάθρωση αυτών. Το δυνατό ριζικό «οπλικό» σύστημα ίσως είναι μία από τις αιτίες ένεκεν των οποίων η φραγκοσυκιά δείχνει προτίμηση και σε, πρόποδες λοφίσκων, πετρώδεις εκτάσεις, ή επικλινή εδάφη παρά στους κάμπους. Ένας άλλος λόγος που συνηγορεί σ’ αυτήν την ιδιόρρυθμη προτίμηση, είναι το γεγονός ότι φοβάται την ασφυξία των ριζών η οποία προέρχεται από άφθονα ή στάσιμα νερά.
Είναι φυτό ανθεκτικό στην ξηρασία και προσπαθεί να αποθηκεύει νερό στους ιστούς του όταν το βρίσκει, για τις δύσκολες ημέρες που συχνά έρχονται. Είναι αξιοσημείωτο πως και την υγρασία αξιοποιεί αφού την απορροφά και την μετατρέπει σε νερό στους ιστούς του.

Μπούζι


  
Αειθαλές, έρπον παχύφυτο με τριεδικά φύλλα και άνθη υπόλευκου, κίτρινου ή φούξια χρώματος ανάλογα με την ποικιλία. Ιδανικό για εδαφοκάλυψη, βραχόκηπους και ξηροθερμικές συνθήκες. Περίοδος ανθοφορίας Ανοιξη έως Φθινόπωρο.

Δροσιά


  
Αειθαλής έρπον παχύφυτο με άνθη κόκκινου χρώματος. Ιδανικό για εδαφοκάλυψη, βραχόκηπους και ζαρτινιέρες. Ανθεκτικό σε ξηροθερμικές συνθήκες και περιοχές με έντονη ηλιοφάνεια.

 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού