Καρποφόρα - Φυτώρικο-Γεωπονικό Κατάστημα Σερρών Όλο Πράσινο

Search
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Καρποφόρα

Κήπος > Δένδρα

Βανίλια

  Δένδρο σκληρό και ανθεκτικό, που αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες και ευδοκιμεί σε ολα τα εδάφη, εκτός από τα πολύ βαριά και υγρά. Διαθέσιμες ποικιλίες: Σκοπέλου, Black Diamont, Βανίλλια λευκή, Βανίλλια κίτρινη, Βανίλλια κόκκινη.

Νεκταρίνια


 
Ορθόκλαδο, δυνατή ανάπτυξη. Καρποφορία σε όλα τα είδη κλάδων. Πολύ καλή παραγωγικότητα. Γρήγορη καρποδεσία.
Όψιμη ανθοφορία και άφθονη Καρποφορία
Στρογγυλός
, σκούρο κόκκινο χρώμα σε μεγάλο ποσοστό της επιδερμίδας και λευκό-ροζ στο υπόλοιπο, πολύ καλή σκληρότητα, πολύ καλή γευστικότητα ήπια υπόγλυκη, πολλη αρωματικη.
Ποικιλία πολύ καλής διατηρησημότητας, σε πολύ καλή εποχή ωρίμανσης.

Ροδακινιά


 
Φυτό που προτιμά εδάφη βαθιά, στραγγερά και δροσερά το καλοκαίρι. Έχει υψηλή παραγωγικότητα και καρπούς με υπέροχη εμφάνιση και άριστη γεύση. Διαδεδομένες ποικιλίες : Γερμάς, ροδάκινο λευκόσαρκο, νεκταρίνι, λεμονάτο.

Φραγκοστάφυλο


  
Είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά στοιχεία. Εχουν τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα βιταμίνης C από όλα τα φρούτα των εύκρατων ζωνών με 177-187 mg βιταμίνης ανά 100 γραμμάρια καρπών. Αν ληφθεί υπόψη ότι για να χαρακτηρισθεί ένα προϊόν ως φυσική πηγή βιταμίνης C πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 10 mg ανά 100 γραμμάρια καρπού, τότε είναι εμφανής η υπεροχή του φραγκοστάφυλου.
Η σημαντική θρεπτική αξία του φραγκοστάφυλου αυξάνεται ακόμη περισσότερο καθώς, εκτός από βιταμίνες, είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε φυτικές ίνες, περιέχοντας πάνω από 5,5 γραμμ. ανά 100 γραμμάρια καρπών.
Οι φυτικές ίνες είναι μείζονος σημασίας για την καλή λειτουργία του εντέρου, βοηθώντας παράλληλα τη δημιουργία συναισθήματος κορεσμού στο στομάχι. Εκτός από τα παραπάνω, τα φραγκοστάφυλα είναι πλούσια σε πολυφαινόλες, φυτικές ουσίες γνωστές για την αντιοξειδωτική τους δράση, καθώς έχουν την ιδιότητα να συλλαμβάνουν τις ελεύθερες ρίζες που βλάπτουν τους ιστούς του σώματος. Η κατανάλωση του καρπού εμποδίζει τον σχηματισμό τοξικών ουσιών στο σώμα, που προκαλούν γονιδιακές μεταλλάξεις, που οδηγούν σε καρκίν
ο.

Σύκο Άσπρο - Μαύρο

  Φυλλοβόλο καρποφόρο δένδρο, με μεγάλα δερματώδη, παλαμοειδή φύλλα και χαρακτηριστικό φλοιό. Είναι ταχύτατης ανάπτυξης, με καρπούς μεγάλης βιολογικής αξίας και έχει μεγάλη αντοχή σε οποιεσδήποτε συνθήκες, ατμοσφαιρικές, εδαφικές ή καιρικές.

Καρυδιά

  Η καρυδιά είναι αυτοφυές δέντρο της Ασίας και κατατάσσεται στα φαρμακευτικά φυτά. Αξιοποιούνται σχεδόν όλα τα μέρη της (ρίζα, κορμός, φύλλα, καρποί, άνθη), τόσο για θεραπευτικούς και διατροφικούς σκοπούς, όσο και σε διάφορες βιομηχανίες. Διακρίνεται για την υψηλή διατροφικής της αξία και για τη συμβολή της σε διάφορες ασθένειες.

Βερυκοκιά


 
Η βερικοκιά είναι οπωροφόρο, μακρόβιο, φυλλοβόλο δέντρο Σήμερα καλλιεργείται σε όλες τις εύκρατες περιοχές του κόσμου για το νόστιμο καρπό της, το βερίκοκο. Η άνθιση ολοκληρώνεται πριν βγουν τα φύλλα και γίνεται την άνοιξη (αρχές Μαρτίου-Απριλίου), είναι δε μικρής διάρκειας.Για την καλλιέργεια της τα πιο κατάλληλα εδάφη είναι αυτά με μία μέση σύσταση και λεπτή υφή. Όταν υπάρχει δυνατό και ξαφνικό κρύο ή παγετός τότε οι ανθοί καταστρέφονται, αν και τα δέντρα είναι ανθεκτικά και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Υψηλές θερμοκρασίες επίσης προκαλούν αλλοιώσεις στον καρπό. Τα δέντρα χρειάζονται καλό πότισμα την περίοδο της ανθοφορίας τους.Κάτω από καλές συνθήκες μία βερικοκιά μπορεί να ζήσει και πάνω από 100 χρόνια.

Αχλαδιά Κρυστάλλη - Κοντούλα


  
Δένδρο φυλλοβόλο, ανθεκτικό στο ψύχος και στα ασβεστούχα εδάφη. Οι καρποί έχουν ιδιαίτερα θρεπτική αξία. Διαθέσιμες ποικιλίες: Κοντούλα, Κρυστάλλι, Βουτυράτο, Αμπάτε φέτελ, Πάσα κρασσάνα, Σάντα Μαρία. Μερικές ποικιλίες(πχ. Κοντούλα) χρειάζονται και άλλη μία διαφορετική ποικιλία (Κρυστάλλι) για καλύτερη γονιμωποίηση. Διατίθενται επίσης κάθε χειμώνα και φυτά γυμνόριζα για μεγάλες παραγγελείες και όπια ποικιλία χρειάζεσται.

Μηλιά Κόκκινη - Πράσινη

  Το μήλο είναι ο στρογγυλός, εδώδιμος, χυμώδης καρπός της μηλιάς, (επιστ.: Μηλέα η ήμερος, Malus domestica) της οικογένειας των Ροδοειδών και είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα και ευρύτατα καλλιεργούμενα φρούτα. Το δέντρο της μηλιάς είναι φυλλοβόλο και φτάνει τα 5-12 μέτρα ύψος με φύλλα που έχουν ελλειψοειδές σχήμα και μυτερή άκρη. Ανθίζει την άνοιξη με άσπρα άνθη (ελαφρά ροζ στην αρχή), 2.5-3.5 cm σε διάμετρο, με πέντε πέταλα. Διατίθενται ποικιλίες στάρκιν, φούτζι, γκόλντεν, μπανανόμηλο, ξινόμηλο.

Κεράσια


 
Η κερασιά είναι φυλλοβόλο δέντρο με ύψος που φτάνει και τα 20 μέτρα.  καλλιεργείται για το νόστιμο καρπό της, το κεράσι, ενώ υπάρχουν και ποικιλίες που καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά δέντρα. ζει περίπου 60 χρόνια και η καρποφορία αρχίζει από τον 4ο χρόνο της ζωής της, Ανθίζει σχετικά νωρίς και έτσι είναι δυνατό να υποστεί ζημιές στους ανθούς της από παγετό ή δυνατό ψύχος. Προτιμά κυρίως τα εδάφη που δεν περιέχουν ασβέστιο Πιο γνωστές ποικιλίες είναι η κερασιά Ρουπκόβου, που παράγει τα τραγανά κεράσια της Έδεσσας, η πετροκερασιά, με τα τραγανά και νόστιμα πετροκέρασα που φέρουν μία χαρακτηριστική γραμμή στο μέσο του καρπού.

Ρόδια


  
Φυτό που προτιμά εδάφη βαθιά, στραγγερά και δροσερά το καλοκαίρι. Έχει υψηλή παραγωγικότητα και καρπούς με υπέροχη εμφάνιση και άριστη γεύση. Διαδεδομένες ποικιλίες : Γερμάς, ροδάκινο λευκόσαρκο, νεκταρίνι, λεμονάτο.

Λωτός


  
Καλλιεργείται σε όλα τα κλίματα και σε όλα τα εδάφη εκτός από τα πολύ αλκαλικά και τα πολύ υγρά. Τα νεαρά φυτά υποφέρουν από την παρατεταμένη και έντονη παγωνιά. Η παράδοση λέει πως ο Οδυσσέας έφαγε καρπούς λωτού γι' αυτό και ξέχασε τον δρόμο της επιστροφής του στην Ιθάκη.

Κράνα


  
Η κρανιά είναι κατάλληλη για ημιορεινές και ορεινές περιοχές για παραγωγή παραδοσιακών προϊόντων υψηλής απόδοσης και θεωρείται πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια για την υψομετρική ζώνη των 300-800 μέτρων περίπου.

Λεμόνια

  Το λεμόνι είναι ο καρπός του υβριδικού δέντρου που ονομάζεται λεμονιά (επιστ. Κιτρέα η λεμονέα, Citrus × limon) και ανήκει στην οικογένεια των Ρυτοειδών (Rutaceae) (= εσπεριδοειδών (Hesperidaceae)). Ο καρπός αυτός χρησιμοποιείται κυρίως για τον χυμό του, παρόλο που χρησιμοποιούνται επίσης το πιο σαρκώδες μέρος του καρπού και ο φλοιός του, ιδιαίτερα στη μαγειρική. Ο χυμός του λεμονιού περιέχει περίπου 5% κιτρικό οξύ, το οποίο δίνει στα λεμόνια τη χαρακτηριστική ξινή τους γεύση και pH από 2 μέχρι 3. Αυτή η οξύτητα καθιστά το λεμόνι φθηνό και εύκολα διαθέσιμο υλικό για χρήση σε εκπαιδευτικά πειράματα χημείας.

Ελιά

  Η ελιά ή ελαιόδενδρο είναι αγγειόσπερμο Δικόλυτο φυτό που κατατάσσεται στην τάξη Ελαιώδη. Η επιστημονική ονομασία της κοινής ελιάς που καλλιεργείται είναι Olea europaea ssp. sativa. Υπάρχουν ποικιλίες ελιάς βρώσιμες και ελαιοπαραγωγής.
Διατίθενται ποικιλίες
: καλαμών, πετρολιά, χαλκιδικής, μεγάρων, κορωνέικη.

Πλάτανος

  Το γένος αυτό περιλαμβάνει γύρω στα 10 είδη μεγάλων και μακρόβιων, φυλλοβόλων δένδρων, που φτάνουν σε ύψος 50μ. και είναι ιδιαίτερα δεδομένα στη Βόρεια Αμερική καθώς και στις κεντρικές και νότιες περιοχές της Ευρώπης και της Ασίας. Έχουν ογκώδη κορμό που συνήθως διακλαδίζεται λίγα μέτρα πάνω από το έδαφος και μεγαλοπρεπή «κόμη» η οποία στηρίζεται πάνω σε πολύ εύρωστους πρωτεύοντες βραχίονες. Ο φλοιός του κορμού που είναι πολύ λεπτός και ανοιχτοκάστανος, αποσπάται εύκολα σε «λέπια» αφήνοντας εκτεθειμένο το λείο φελλοποιημένο στρώμα που βρίσκεται από κάτω και έχει κίτρινο ή ανοιχτοπράσινο χρώμα. Ο πλάτανος έχει ανοιχτοπράσινα μάλλον δερματώδη παραλαμοειδή φύλλα που υποδιαιρούνται σε 3 ή 5 ευδιάκριτους λοβούς και θυμίζουν τα φύλλα του σφένδαμου.

Ιτιά - Κλέουσα

  Η Ιτιά (επιστ. Ιτέα, Salix) είναι γένος φυτών που ανήκει στην τάξη των Ιτεωδών (Salicales) και στην οικογένεια των Ιτεοειδών (Salicaceae) και περιλαμβάνει 330 περίπου είδη δέντρων και θάμνων των εύκρατων κυρίως αλλά και ψυχρών περιοχών της γης.
Τα δέντρα βρίσκονται κυρίως κοντά σε ποτάμια, χείμαρρους ή ρυάκια τα δε μικρά δέντρα και οι θάμνοι σε βουνά , βραχώδη εδάφη και ορισμένα είδη σε αρκτικές περιοχές.

Βύσσινο


 
Δένδρο καρποφόρο, φυλλοβόλο, με οδοντωτά, βαθυπράσινα φύλλα, πανέμορφη Ανοιξιάτικη ανθοφορία και διακοσμητικούς σκουροκόκκινους καρπούς, που χρησιμοποιούνται και στην ζαχαροπλαστική. Προτιμά γόνιμα, καλά στραγγιζόμενα εδάφη και είναι ανθεκτικό στο ψύχος και την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Κυδωνιά



  
Δέντρο πολύ ανθεκτικό, με προτίμηση στα υγρά και ελαφρά όξινα εδάφη. Παράγει αρωματικούς, κίτρινους καρπούς, με ιδιαίτερη γεύση, που ωριμάζουν το φθινόπωρο. Ιδανικός καρπός για την παρασκευή γλυκό κουταλιού.

Φλαμουριά


 
Επίσης δέντρο που δεν μπορείτε να καλλιεργήσετε σε γλάστρα, αλλά στον κήπο θα σας χαρίσει ομορφιά και άρωμα. Είναι φυλλοβόλο δέντρο χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις και εύκολο στην καλλιέργειά του. Από τα υποκίτρινα λουλούδια με το άρωμα που θυμίζει μέλι, μπορείτε να φτιάξετε αφέψημα.

Καστανιά


 
Δέντρο φυλλοβόλο με λογχοειδή, οδοντωτά, γυαλιστερά φύλλα και μεγάλη καλλωπιστική αξία. Ευδοκιμεί σε ήπια κλίματα με κανονική υγρασία και δροσερά εδάφη. Ποικιλίες: Πηλίου, Κρητικά, Μαρόνι.

Μουσμουλιά


 
Φυλλοβόλο καρποφόρο με γρήγορη ανάπτυξη, φύλλα μεγάλα, γκριζοπράσινα, δερματώδη, χνουδωτά από την κάτω πλευρά και καρπούς ωοειδείς, πορτοκαλί με μεγάλη θρεπτική αξία. Παρουσιάζει αξιόλογη αντοχή στο ψύχος, στα κακής ποιότητας εδάφη και την ατμοσφαιρική ρύπανση. Χρησιμοποιείται ευρέως και στην κηποτεχνία, σε περιπτώσεις δημιουργίας έντονα σκιαζόμενων θέσεων.

Μανώλια


 
Είναι αειθαλές φυτό. Είναι η πιο γνωστή μανόλια στην χώρα μας και αυτό γιατί αντέχει πιο πολύ στην ζέστη της ελλάδας από ότι η φυλλοβόλα ποικιλία. Βέβαια υπάρχει η περίπτωση σε παγετό με μεγάλη διάρκεια να πάθει ζημιά. Έχει γυαλιστερά όμορφα πράσινα φύλλα και η κάτω επιφάνεια του φυλλώματος είναι καφέ χρώματος. Μπορεί να φτάσει και τα 20 μέτρα σε ύψος. Προτιμά ηλιόλουστα σημεία, έδαφος με χαμηλό ph (όξινο) και καλή στράγγιση. Το καλοκαίρι έχει ανάγκη από νερό. Ίσως το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της είναι τα μεγάλα λευκά λουλούδια. Ιδανικό για κάθε κήπο.

Μανώλια Στελλάτα


 
Αποτελεί σίγουρα ένα από τα πιο γνωστά φυτά των κήπων και έχει κατακτήσει όχι άδικα μια θέση μαζί με τους βασιλιάδες των φυτών. Η Μανώλια / Μανόλια Στελλάτα αποτελεί ένα μικρό φυλλοβόλο δένδρο το οποίο είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο λόγω των μοναδικών σε άρωμα, λουλουδιών που διαθέτει.
Τα άνθη της είναι μονά, λευκού χρώματος και βγαίνουν νωρίς την Άνοιξη πριν ακόμα βγουν τα φύλλα. Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι ένα τέλειο φυτό για να "καλωσορίζουμε" την Άνοιξη μέσα από τον κήπο μας. Είναι ανθεκτικό τόσο στο κρύο όσο και στην ζέστη αν και η υπερβολική ζέστη μπορεί να προκαλέσει κάψιμο. Προσοχή θα πρέπει να δοθεί λοιπόν στην θέση της καθώς ο ήλιος είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσει πρόβλημα. Ωστόσο αγαπά το φως για αυτό φροντίστε να έχει μια ιδιαίτερα φωτεινή θέση.
Προσοχή θα πρέπει να δοθεί στο έδαφος καθώς φαίνεται πως προτιμά το ελαφρώς όξινο. Ιδανικότερα είναι τα μέτρια ποτίσματα μιας και το πολύ νερό μπορεί να δημιουργήσει σάπισμα του φυτού.

Αμυγδαλιά

  Στην Ελλάδα τα αμύγδαλα και το λάδι τους είναι γνωστά από την αρχαιότητα, αφού από τότε ήταν γνωστές οι φαρμακευτικές ιδιότητές της. Ο Ιπποκράτης το αναφέρει ως πολύτιμο βοηθό της ιατρικής και το χρησιμοποίησε κατά των μολύνσεων της μήτρας και ως αποχρεμπτικό. Ο Αριστοτέλης εξαίρει τους χυμούς των ανθέων του, ως τροφή των μελισσών. Ο Θεόφραστος κάνει λόγο για τη χρήση της ρητίνης του δέντρου στη φαρμακευτική και γράφει ότι «…προανθεί δε των φύλλων και πρωιβλαστεί…». Ο Έλληνας γιατρός του 1ου μ. Χ. αιώνα Διοσκορίδης αναφέρει πως το αμυγδαλέλαιο το χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι ως φάρμακο καθώς και για την παραγωγή μύρου.

Ιπποφαές

  Αν και στη σύγχρονη Ελλάδα το ιπποφαές (αρχ. ιππόφαος, ιππόφεως, ιπποφανής) χρησιμοποιείται την τελευταία διετία, στην αρχαιότητα η χρήση του ήταν πολύ διαδεδομένη. Σχετικές αναφορές υπάρχουν σε κείμενα του Θεόφραστου, μαθητή του Αριστοτέλη, αλλά κυρίως του Διοσκουρίδη, του πατέρα της Φαρμακολογίας. Το όνομά του το οφείλει στα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που παρατήρησαν ότι τα άρρωστα και τραυματισμένα άλογα που έτρωγαν τα φύλλα και τους καρπούς του φυτού ανάρρωναν γρηγορότερα, αποκτούσαν περισσότερη δύναμη, ενώ το τρίχωμά τους δυνάμωνε και γινόταν πιο λαμπερό. Η ονομασία στα λατινικά του γένους Hippophae προέρχεται από τις λέξεις ίππος<ίππ(ο)- (άλογο) + -φαές, ουδ. του -φαής<φάος (φως, λάμψη), άρα σημαίνει φωτεινό, λαμπερό άλογο.

 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού